حمل و نقل های ردیابی شده معمولاً از وسایل نقلیه معدنی ویژه ردیابی شده سنگین- استفاده می شوند که به دسته تجهیزات حمل و نقل تعلق دارند. آنها به طور گسترده در جابجایی تجهیزات سنگین-نیمه کار، پیوسته، پیوسته و متناوب (مانند کارخانه‌های نیمه{4}}سنگ شکن سیار و ایستگاه‌های محرک تسمه نقاله) در معادن بزرگ- روباز استفاده می‌شوند. حمل و نقل های ردیابی شده را می توان بر اساس ظرفیت کاری نامی (ظرفیت بار) به دو دسته حمل و نقل سبک و سنگین-تقسیم کرد. حمل‌کننده‌های ردیابی‌شده مجهز به سیستم‌های کنترل خودکار پیشرفته هستند که از طریق تنظیم مرکز ثقل واقعی{10} و کنترل موتور بهینه شده، با شرایط کاری مختلف و سطوح جاده سازگار می‌شوند. آنها مزایایی مانند ساختار جمع و جور، وزن سبک، اقتصادی و راندمان عملیاتی بالا دارند. اصل عملکرد آنها بر اساس اصل سفر بیل های ردیابی است.
حمل و نقل های ردیابی شده آسان هستند، دارای طیف وسیعی از چرخ دنده ها هستند، و فشار زمین را تحمل می کنند، و آنها را قادر می سازد تا گودال های گل و حوضچه های آب عمیق تر، و همچنین زمین های صخره ای پیچیده را اداره کنند. علاوه بر این، حمل و نقل های ردیابی شده دارای اندازه وسیله نقلیه بزرگتری نسبت به حمل و نقل های معمولی هستند و برای عبور از زمین های شدید مناسب هستند و می توانند به راحتی از مسیرهای باریک کوهستانی عبور کنند.
(توجه: به نظر می رسد جمله آخر یک عبارت جداگانه و نامرتبط است و همانطور که هست باقی مانده است.) وسایل نقلیه حمل و نقل ردیابی شده به طور گسترده در کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرند، زیرا آنها به جای چرخ های متحرک سنتی توسط ریل هدایت می شوند. این یک سری از مزیت‌ها را به همراه دارد، مانند سطح تماس بزرگ بین مسیرها و زمین، چسبندگی قوی، و قابلیت فوق‌العاده خارج از جاده-. آنها می توانند آزادانه در محیط هایی مانند شالیزارها، دامنه ها، تالاب ها و جنگل ها حرکت کنند. در عین حال، وسایل نقلیه حمل و نقل ردیابی شده دارای-تخت کامیون کمپرسی با ظرفیت بزرگ هستند که برای حمل کود و غلات راحت هستند و در زمان و کار صرفه جویی می کنند.
